Plaatnportret geschreven door Leo van Krukkert
De weg die veur oons ligt is lēūg.
Det is natuurluk nie zo, à kan ’t zo manks wè liekn mà det kump umdet wuulle mēns’n nie in’t veurtn kunt kiek’n. Wie weet simpelweg nie wat oons te wacht’n stíét. Nie oaver een joar of moand, nee, nog nie íéns oaver een dag of zelfs oaver een uur !!
De weg die veur oons ligt is lēūg.
Mà de weg die wie of-e-legd hebt is det ollemins. Want een uur, dag, moand, joar of nog langerder terugge kiek’n, det kunne wie nameluk wè. Det is wat wie dan ok vaake dóét op veur oons belangrieke moment’n.
Dan haalt wie bie oonszelf of veur een aander de rugzak lēūg en dan komme wie van olles teegn; van woest mooie dinge en donders velle schik töt narigheid en vèrdríét.
De weg die veur oons ligt is lēūg, mà oonderweg trekke wie saam op, in veur- en teegnspoed.
En as d’r oons íéne ontvalt, dan trappe wie op de remme en maake wie tied veur oonse noast’n. Dan stoat wie letterluk ēēm stille en koester wie die moment’n van saam wēēn.
Moment’n die ol ’t aandere in de wēreld van ondergeschikt belang maakt. Moment’n ok, die steeds weerdevoller wut met ’t klimm’n van oonse joar’n.
De weg die veur oons ligt is lēūg.
En niemaand kan um de bochte kiek’n. Niemaand die weet wat oons te wacht’n stíét. Dus nem ’t lēēm veurol zo as ’t kump, joa nem ’t lēēm zo as ’t is. En wees d’r veur diegenen die d’r ech toe dóét.
De weg die veur oons ligt is lēūg.
Det d’r een finish is, is duudeluk. Die kump elke dag dichterbie. Mà woar die finish ligt is onbekend. Net zo min as det duudeluk is of d’r veurbie die finish, nog een podium is …….
