Plaatnportret: Sometimes you can’t make it on your own van U2 door Leo van Krukkert

Het is Vaderdag dit weekend. Het idee van Vaderdag stamt net als Moederdag uit de Verenigde Staten begin vorige eeuw. Beide initiatieven van gewone burgers hadden de oprechte bedoeling vaders en moeders te eren. Maar ja, meestal duurt het dan nooit zo heel lang, zeker in de V.S, voordat de commercie zo’n landelijk erkende dag (later ook wereldwijd) weet op te eisen.

Maar in de basis gaat het natuurlijk altijd nog om de liefde voor onze ouders en dit weekend voor onze vaders. Voor mijn vader is het 30 mei jl. al 43 jaar geleden dat hij is gestorven aan die verschrikkelijke slopende nare rotziekte, kanker. In die tijd stond de palliatieve zorg nog niet op het huidige niveau en de ellende en pijn die mijn vader heeft moeten ondergaan zie ik nog zo voor me.

Antoon van Krukkert was een trotse hardwerkende eerlijke man. Rechtlijnig, principieel. En natuurlijk was ik het niet altijd met hem eens – ik was tenslotte nog een tiener en tieners zijn het wel vaker niet ergens mee eens – maar de band die mijn vader en ik hadden was best goed. Ik had ook respect voor hem en dat respect is, nu ik zelf de 60 gepasseerd ben, in de loop der jaren ook toegenomen. Ik bemerk dat ik inmiddels ook een aantal van mijn vaders principes omarmt heb al blijven er nog genoeg dingen over die ik nu, net als toen, anders zie.

Een lied dat qua tekst in de buurt komt van wat ik hierboven beschreven heb is ‘Sometimes you can’t make it on your own’, uitgebracht in 2005.

Het is een hommage van zoon Paul David Hewson aan vader Bob Hewson. De eerste kennen we als Bono, zanger van U2. De tweede stierf in 2001 op 75-jarige leeftijd, ook aan die verschrikkelijke slopende nare rotziekte. Bono zingt het lied op zijn vaders begrafenis nadat deze was overleden midden in een tournee van U2.

Wat ik 100% van mijn vader (en trouwens ook van mijn moeder) geërfd heb is de liefde voor muziek, al hield mijn vader niet van Rock. Hij zong bijvoorbeeld in het Herenkoor en speelde thuis vaak op het orgel. En op zondagavond, na het werk op de boerderij, draaide ik de plaatjes voor hem van artiesten die hij zo graag hoorde; Louis Neefs, Wim Sonneveld, Kamahl, Vicky Leandros en zo.

Behalve de oorzaak van overlijden is er nog een andere overeenkomst tussen Antoon van Krukkert en Bob Hewson. Want ook de vader van Bono hield niet van Rock. Hij hield van opera en zong bij verschillende opera-verenigingen. Een verwijzing hiernaar is terug te vinden in de tekst van het lied. Bono’s vader vond het dan ook helemaal niks dat zijn zoon een rockband oprichtte.

Ik zal hierna de songtekst van ‘Sometimes you can’t make it on your own’ duiden. En ook hierin zijn er raakvlakken te vinden met mijn vader.

Vader Bob Hewson was een trotse kerel die vond dat hij de problemen wel in zijn eentje aan kon:

You think you’ve got the stuff.

You’re telling me and anyone

you’re hard enough

Een ander gelijk geven was voor vader Hewson niet altijd even gemakkelijk:

You don’t have to put up a fight.

You don’t have to always be right

En dan wordt je ziek en moet je je overgeven aan anderen:

Let me take some of the punches, for you tonight.

Listen to me now,

I need to let you know,

you don’t have to go it alone

De gelijkenis met zijn vader drukt Bono uit via een spiegel:

And it’s you when I look in the mirror

En dat hij hem mist blijkt uit deze tekstregel als hij, op tournee zijnde, weer een telefoongesprek van zijn vader heeft gemist:

And it’s you when I don’t pick up the phone

Bono en zijn vader verschillen vaak van mening maar dat hoort erbij:

We fight all the time,

you and I, that’s alright

Beide hebben tenslotte dezelfde ziel:

We’re the same soul

Bono vind het erg dat zijn vader liever had gezien dat hij niet zoveel op hem zou lijken:

I don’t need, I don’t need to hear you say,

that if we weren’t so alike,

you’d like me a whole lot more

En met elkaar over gevoelens praten is heel lastig:

I know that we don’t talk,

I’m sick of it all

Het is gemakkelijker voor Bono om erover te zingen:

Can you hear me when I sing?!

Om te zingen over hun verwantschap. Waarbij, door heel luid te zingen, de afstand overbrugd wordt tussen podium en ziekenhuisbed en zelfs tussen Aarde en Hemel:

You’re the reason I sing

You’re the reason why the opera is in me

Tot slot hoopt Bono zittend aan zijn vaders sterfbed, dat de verschillen en geschillen bijgelegd worden zodat hun huis weer een thuis wordt:

A house doesn’t make a home, don’t leave me here alone

Bono weet dat het einde van zijn vader daar is maar heeft voor de buitenwereld jarenlang de schijn opgehouden en gedaan alsof er niets aan de hand was door gewoon met de band te blijven toeren:

Best you can do, is to fake it

Hij nam echter na elk optreden het vliegtuig om naar zijn stervende vader te gaan.

‘Sometimes you can’t make it on your own’ is een ongelooflijk mooi nummer met een prachtige tekst dat gaat over familiekwesties, trots, liefde en verwantschap. Voor mijzelf zie ik er best veel overeenkomsten in. Maar hoe zit dat met jou en jouw vader?

Kijk en luister de video (met ondertiteling en vertaling) om daar achter te komen: