Op 3 december 1982 wön hij wēreldkampioen damm’n; Jannes van der Wal (* Driesum, Fr. 12 nov. 1956). Jannes was een uutzonderluk man en zeekes gin ‘dartiene in een dozien kjeal’.
Nēūst wēreldkampioen was hij ok 4 moal Nederlaands kampioen, een keer jeugdkampioen én 4 moal sneldamkampioen. Hij was zowel Nationaal as Internationaal Grootmeester.
Mà Jannes was ok een éénling, een kjeal die nie oltied begreepm wön en ok iemand die zelf de wēreld oltied nie begreep. Zo vèrscheen hij op tullevisie een paar daagn noadet hij in Brazilië de beste dammer van de wēreld wön was. Det was in de show van tv-icoon Mies Bouwman. Jannes had thuus zelf gin tullevisie of radio en niks gin sjoege van de media en de extra vèrstarkende uutwarking doarvan deur zien zojuust vèrwörv’n roem.
Hij kwaamp kats nie uut zien woard’n en wol nie vèrtell’n hoe oald as hij was want det was een domme vroage van Mies. Zien ‘gegevens’ waan immers bie de redactie bekend.
’t Optreedn was ’s aander’ndaags hèt gesprek van de dag in Nederlaand. Een paar moand laater leut Jannes zich kot opnemm’n in een psychiatrische kliniek. En det hielp want doarnoa zoln d’r nog velle tullevisie-optredens volg’n.
Jannes was ok heel muzikaal. In zien kamer steun een piano woarop hij goed uut de voet’n kon.
Hij had ok mooie citaatn zo as:
“Een dammer pröt nie velle. As hij noar de bakker gíét zegt hij bèveurbeeld; één brood.”
Of: “Een mēnse wut geboar’n, een mēnse gíét dood. Doartuss’n bestíét d’r de meugelukheid’ um te damm’n.”
Íén van de meest bekende gebeurteniss’n die Jannes met maakt’n was toen hij op weg noar een partieje damm’n veur het Nederlaands Kampioenschap in de trein in sloap was e-vall’n en zodoende de wedstrijd miss’n.
En wie weet, zat in diezelfde trein mèschien wè Rudy en hebt ze mekaare nog e-sprökk’n. Rudy was ok een bettie zo as Jannes, een einzelgänger die muujte met relaties had. Halverwēge zien lēēmsreis, deur de Engelse band Supertramp be-zöng’n as een denkbeeldige treinreis, kump hij d’r achter det ’t met de liefde nog steeds nie lukt is. En doar weet Rudy zich, ondaanks olle adviez’n, gin goed road met.
Op ’t laatst’n kump hij uut de bioscoop woarin hij e-vlucht was um de bittere warkelijkheid nie onder oogn te hóém zíén, um vèrvolgens zien lēēmsreis dan mà weer op dezelfde vóét voart te zett’n.
Rudy stíét op 1 van mien favorietere albums, ‘Crime of the Century’ (uut 1974). Nie alleent ’t vèrhaal is mooi mà ok de muziek, met o.a. schitterend pianospel det bie wieze van sprekk’n ok mà zo deur Jannes zelf e-speld had kön wēēn. Muziek die nog mooierder klinkt met een koptullefoon op, en let doarbie dan zeekes ok op ’t midd’nstuk met fan-tas-ti-sche opbouw.
Jannes van der Wal stierf op 24 september 1996 in Groning’n, amper een wekke noadet hij de diagnose leukemie kreeg. Hij was töt slechts halverwēge zien lēēmsreis e-köm met zien 39 joar.
Rudy gíét veerder met zien lēēmsreis, elke keer weer aj dit prachtige líédtie beluusterd, ok à kump hij dan ok nooit veerder dan halfweg.
Töt slot een ½ uur durende documentaire um nog is herinnering’n op te haaln àn een markant Nederlaands persoon. (Let op: de video start pas in noa 20 second’n)
Ik heb eerder al een portret geschreven over Golden Earring, maar door het SBS6-programma Battle Of The Bands, waarin de band opnieuw onder de aandacht komt, gingen mijn gedachten weer terug in de tijd. Terug naar de begin jaren zeventig en naar een verzamel-LP die voor mij veel betekende in die tijd: 13 Veronica Alarmschijven & Saved By The Bell van Polydor uit 1973. Het was een sterke compilatie […]
Erik is al meer dan 40 jaar een Heavy Metal fanaat. Hij is in Haarle actief voor het Veldkamp festival maar gaat zelfvoornamelijk naar het harde segment concerten en festivals; "Het kan mij niet hard genoeg zijn, als het maar met hart en ziel wordt gebracht.” Nu er weer een nieuw jaar voor ons ligt, zijn er ook weer velen die zichzelf goede voornemens aanpraten, om er zich vervolgens […]
Wat was het met Kerst en begin dit jaar koud hè? En aankomende week belooft ook weer koud te worden. Maar dat is peanuts vergeleken bij de temperaturen op de Zuidpool, oftewel Antarctica. Daar is het 's winters gemiddeld -60 °C tot -65 °C en zomers altijd nog -25 °C tot -30 °C. Op 17 januari 1912, bereikte de Engelsman Robert Falcon Scott (* 6 juni 1868) tijdens zijn 2de […]
Erik Bloeme Linkin Park “Verandering van spijs doet eten”. Wat voor eten natuurlijk honderd procent waarheid is, je wilt niet elke dag dezelfde prak op je bord, geldt niet voor alles in het leven. Veranderingen, al dan niet gepland of volkomen uit de lucht komen vallend, zijn niet altijd gemakkelijk of leuk. Je moet je weer aanpassen aan een nieuwe situatie en dat geeft soms aanpassing problemen. Maar […]
Jefferson Airplane (1967) In de jaren zeventig hoorde je White Rabbit van Jefferson Airplane eigenlijk zelden terug bij coverbands in onze omgeving. Het was geen doorsnee nummer om live te spelen, misschien net iets te ingewikkeld, te afwijkend of gewoon niet populair genoeg voor het grote publiek. Toch herinner ik me dat er eind jaren zeventig één band was (de naam weet ik helaas niet meer) die het wél aandurfde. […]
Opmerkingen plaatsen (0)