Plaatnportret: How many miles to Babylon van The Albion Band door Leo van Krukkert
Wat was het met Kerst en begin dit jaar koud hè? En aankomende week belooft ook weer koud te worden. Maar dat is peanuts vergeleken bij de temperaturen op de Zuidpool, oftewel Antarctica. Daar is het ’s winters gemiddeld -60 °C tot -65 °C en zomers altijd nog -25 °C tot -30 °C.
Op 17 januari 1912, bereikte de Engelsman Robert Falcon Scott (* 6 juni 1868) tijdens zijn 2de expeditie de geografische Zuidpool. Zijn eerdere 1ste expeditie begin die eeuw, was er vooral een geweest van wetenschappelijk onderzoek, verkennen en ervaring opdoen. Scott was in 1910 uit Wales vertrokken. Helemaal goed begon de reis niet. Hij moest door de weersomstandigheden noordelijker en dus verder van het einddoel af beginnen. Dat einddoel lag nu, vanaf Kaap Evans, op 1300 kilometer afstand op het continent dat bijna anderhalf keer groter dan Europa is.
Behalve verder van het uiteindelijke reisdoel beginnen waren meer tegenslagen. Zo ging bij het lossen van het schip gelijk 1 van de 3 gemotoriseerde sleden verloren doordat deze door het ijs zakte. De overige 2 gemotoriseerde sleden gingen op 24 oktober 1911 van start. Deze mannen gingen alvast als eersten vooruit. Scott vertrok een week later, op 1 november 1911, richting het ultieme zuiden. Na 5 dagen vond hij beide 2 sleden verlaten terug. Zonder onderdelen en zonder benodigd gereedschap waren deze voorgoed verloren.
Ook had Scott besloten pony’s de sleden te laten trekken in plaats van honden. Deze dieren raakten echter zo verzwakt dat hij besloot 56 kilometer eerder dan gepland zijn ‘One Ton depot’ aan te leggen. In dit depot werd voor duizend kilo aan voedsel en brandstof opgeslagen voor de terugreis.
De verdere tocht was loodzwaar. Een ondersteuningsteam waarvan wél honden de sleden trokken en dat zich inmiddels had aangesloten bij Scott, werd teruggestuurd om voorraad op te halen. Daardoor werden de resterende sleden nu alleen nog voortgetrokken door pure mankracht. Dat dit veel kracht kostte laat zich raden, temeer Scott en zijn mannen dagenlang werden geteisterd door sneeuwstormen. Het laatste gedeelte van de route besloot Scott met 5 in plaats van met 4 man te doen. Dat terwijl de rantsoenen, de tent en de brandstofvoorraad ingesteld waren op 4 man. Ook hadden ze maar ski’s voor 4 man. Hierdoor vertraagde de 5de man zonder ski’s de voltooiing van het laatste stuk flink.
Maar de aanhouder wint en op 16 januari 1912 zijn ze er bijna. Wat wel merkwaardig is, is dat ze dan in de verte op ongeveer 25 kilometer van de pool een donkere markeringsvlag zien. Hoe dan ook bereiken ze nóg een dag later, op 17 januari, de echte (geografische) Zuidpool. Maar dan niet als de allereersten ooit, want Scott en zijn mannen treffen er een verlaten tentje aan met een Noorse vlag erop. De donkere vlag en het achtergelaten tentje blijken van de Noor Roald Amundsen te zijn. Hij had een maand eerder op 14 december als 1ste mens ooit de Zuidpool bereikt.
Scott realiseert zich dat hij tweedes is. Ik denk dat het onmogelijk is om het gevoel van dat moment te omschrijven maar de ijslaag op Antarctica is bijna 3 kilometer dik dus daar kon hij niet doorheen zakken.
De terugweg werd met de winter in aantocht een race tegen de klok voor Scott. Maar depots werden onderweg gemist omdat ze niet goed gemarkeerd waren. En depots die wel gevonden werden hadden te weinig voorraad. Er waren geen veiligheidsmarges ingebouwd om ergens langer te moeten verblijven voor dagen met slecht weer. En 6 van de 8 pony’s gingen verloren waarvan 3 doordat ze op een afgebroken ijsschots afdreven.
Het werd almaar kouder. De mannen raakten ondervoed en verzwakt. Nadat onderofficier Edgar Evans al was gestorven op 17 februari verliet Lawrence Oates, door gangreen hevig verzwakt en moeilijk lopend, op een ochtend de tent met de woorden “ik ga naar buiten en dat kan even duren”. Hij werd nooit meer gezien. Voor de 3 anderen waaronder Scott eindigde de tocht, wederom overvallen door een sneeuwstorm, eind maart 1912, op slechts 18 kilometer van het goed bevoorrade ‘One Ton depot’.
Je zou kunnen denken dat de mannen het leven hebben gelaten door een slechte voorbereiding, verkeerde inschattingen en gemaakte fouten en misschien is dat deels ook zo. Je weet tenslotte dat zo’n onderneming, als naar de Zuidpool gaan gevaarlijk is maar hadden ze het daarom dan niet moeten doen?
Net als Robert Scott komt ook The Albion Band uit Engeland. Op hun album ‘Vice of people’ staat ‘How many miles to Babylon’. Dit lied gaat ook over een reis. Maar dan over iemand die ver weg naar het front gaat en over de vertwijfeling bij diegenen die achterblijven.
Net als de Zuidpool staat Babylon voor een gevaarlijke plek. Het bezongen kaarslicht in het lied symboliseert de beperkte reistijd [“can I get there by candlelight?”] voordat het donker is. Het symboliseert ook donkere angstige nachten en de kwetsbaarheid. Ook zijn in het lied mensen (in dit geval de achterblijvers) overgeleverd aan het lot [“if the winds are willing, if the moon shines bright”] net zoals de poolreizigers waren. En er worden geheimzinnige verschijnselen waargenomen [“fingers at the window pane, footsteps in the wood, shadows on the wall”]. Als de soldaat in het lied terugkeert van Babylon is de vraag of hij er dan wel echt of is of dat het verbeelding is [“Like a phantom there he stands”]. Uiteindelijk vertrekt de soldaat weer [“I must go before the dawn”] en begint het lied en dus de vertwijfeling opnieuw.
‘How many miles to Babylon’ wordt prachtig gezongen door Gavin Davenport en Katriona Gilmore. Hun stemgeluiden versterken het folkloristische karakter van het lied want folkloristisch is het. Het lied is gebaseerd op een kinderrijmpje dat haar oorsprong vindt in de 18de eeuw en mogelijk zelfs vele al eeuwen eerder, namelijk ten tijde van de Kruistochten tijdens de 13de eeuw.
Uit zijn dagboek valt op te maken dat poolreiziger Robert Scott stierf op of rond 29 maart op 43-jarige leeftijd. Hij werd samen met Edward Wilson en Henry Bowers pas op 12 november gevonden. ‘How many miles to Babylon werd in 2012 uitgebracht, precies 100 jaar nadat de moedige reis van Robert Scott en zijn mannen eindigde.
Tekst plus vertaling onder deze video:
How many miles to Babylon?
Hoeveel mijl is het naar Babylon?
Three score and ten. (1)
70 mijl.
Can I get there by candle-light?
Kan ik daar bij kaarslicht komen?
Aye, and back again.
Ja, en weer terug.
If your feet be nimble,
Als je voeten lenig zijn,
if your tread be light,
als je lichtvoetig loopt,
you’ll get there and back again,
dan kom je er wel en weer terug,
all by candle-light.
helemaal bij kaarslicht.
Daddy’s gone a-soldiering,
Papa is vertrokken als soldaat,
far across the sea.
ver over zee.
When will he come back again,
Wanneer komt hij weer terug,
back to you and me?
terug naar jou en mij?
If the winds are willing,
Als de wind het toelaat,
if the moon shines bright,
als de maan helder schijnt,
that’s when he’ll come back again,
dan zal hij weer terugkomen,
all by candle-light.
helemaal bij kaarslicht.
Fingers at the window pane,
Vingers op de ramen,
footsteps in the wood
voetstappen in het bos
The scent of dust on summer rain,
De geur van stof op zomerregen,
shadows on the wall.
schaduwen op de muur.
While the wind calls softly,
Terwijl de wind zachtjes roept,
while the moon shines bright,
terwijl de maan helder schijnt,
like a phantom there he stands,
staat hij daar als een spook,
in the candle-light.
in het kaarslicht.
The sand is in your yellow hair,
Het zand zit in je blonde haar,
the sun has scorched your skin.
de zon heeft jouw huid verschroeid.
Your uniform so fine and fair,
Jouw uniform zo mooi en onberispelijk,
the wars have worn it thin.
de oorlogen hebben het versleten.
If your heart is willing,
Als je hart het toelaat,
if the time is right,
als de tijd rijp is,
say you’ll never leave again,
zeg dat je nooit meer weggaat,
lie by me tonight.
kom vannacht naast me liggen.
Come see, there’s little left of me,
Kom kijken, er is weinig meer van mij over,
but longing for my love.
behalve verlangen naar mijn geliefde.
And to see the child I never saw,
En om het kind te zien dat ik nooit heb gezien,
I beg the stars above.
smeek ik de sterren daarboven.
Weary of the killing,
Moe van het moorden,
ragged from the fight.
uitgeput door de strijd.
I must go before the dawn,
Ik moet gaan voor de zonsopgang,
snuffs the candle-light.
het kaarslicht dooft.
How many miles to Babylon?
Hoeveel mijl is het naar Babylon?
Three score and ten.
70 mijl.
Can I get there by candle-light?
Kan ik er bij kaarslicht komen?
aye, and back again.
ja, en weer terug.
If your feet be nimble,
Als je voeten lenig zijn,
if your tread be light,
als je lichtvoetig loopt,
you’ll get there and back again,
dan kom je er wel en weer terug,
all by candle-light.
helemaal bij kaarslicht.
1) Three score and ten = een ouderwetse Engelse telwijze. Een ‘score’ is 20. Three score and ten is 70.
De stembus voor de 5de editie van Luttenbergse Muzikale TOP700 is geopend van 1 maart tot 1 juni 2026
Opmerkingen plaatsen (0)