Plaatnportret: The last resort van The Eagles door Leo van Krukkert

Wel of geen Kerstdagen, wel of geen Nieuwjaarswisseling, de ellende in de wereld, met momenteel als grootste brandhaarden Oekraïne, Soedan, Syrië, Congo, Myanmar etc. lijkt maar niet te stoppen. Een oorlogsvrije dag, overal tegelijk op Aarde, laat staan weken, maanden of jaren zonder geweld, heeft in de menselijke historie nog niet plaatsgevonden.

’t Heeft allemaal met grondstoffen, voedsel, leefruimte, religie en ideologie en overheersingsdrang te maken. En het is bijna nooit de bevolking maar het zijn bijna altijd de opruiende politieke of religieuze leiders die aan de basis van opstand en geweld liggen.

Ook Nederland kent zo haar geschiedenis. Na de Middeleeuwen (na 1500 na Chr.) begonnen de Hollanders samen met de Portugezen, Spanjaarden en Engelsen vanuit Europa met hun veroveringen en kolonisaties. Ze voeren met hun schepen letterlijk alle kanten op tot er feitelijk niets meer te ontdekken en te veroveren viel.

Nu aan het eind van weer een jaar met een nieuw jaar voor de deur, is de vraag; wanneer zijn wij eens een keer tevreden?

Don Henley – zanger en drummer van The Eagles – zegt daarover ‘dat zodra mensen iets mooi vinden, ze het vernietigen. Dat men de drang heeft om zijn eigen paradijs te vernietigen. We helpen het om zeep, juist door onze aanwezigheid.’ Dit alles bezingt hij in ‘The last resort’, oftewel ‘De laatste toevlucht of verblijfplaats.’ Het lied gaat over hoe Amerika is veroverd en hoe het weer ‘verloren’ ging.

Goed beschouwd denken wij mensen vaak niet eraan hoe kwetsbaar wij zijn. Want uiteindelijk leven wij samen met z’n allen op deze Aarde maar op een kleine rots. Een prachtige vergelijking daarvoor zag ik laatst op Discovery Channel; stel je voor dat je op een schip zit midden op de onmetelijke Grote Oceaan met om je heen duizenden kilometers aan water. En dan breekt er een storm los waardoor metershoge golven ontstaan en waarbij stortregens jouw gezicht geselen. Triljarden regendruppels dalen neer. Echter, in zo’n ieniemienie regendruppeltje bevindt zich leven; micro-organismen.

Zo’n micro-organisme is onze planeet, de kleine rots waar we op wonen. Die bevindt zich in een on–voor–stel–baar groot maar ook uiterst vijandig heelal. Vijandig vanwege gevaarlijke stralingen, zwarte gaten, meteorieten enz. Voor zover we weten is Aarde de enige plek waar leven mogelijk is, waar wij in ieder geval kúnnen leven. Maar met potentiële bedreigingen uit het heelal is ons leven hier niet vanzelfsprekend.

Misschien moeten we eens vaker stilstaan bij hoe nietig we zijn. Kijk, de hele wereld redden kunnen we niet. Maar laten we eens beginnen met ons eigen Luttenbergse paradijsje in stand te houden en als het even kan het nog mooier te maken. (Nog) meer naar elkaar omkijken, minder (ver)oordelen. En dat we samen, ieder op zijn eigen manier, de schouders eronder zetten … voor ons eigen paradijsje.

Dat lijkt mij een donders mooi voornemen voor 2026 toch?

Veel plezier met ‘The last resort’.

De vertaling kun je meelezen in de tekst die onder deze video staat:

Tekst The Last Resort:

She came from Providence, the one in Rhode Island

Ze kwam uit Providence, Rhode Island (1)

where the old world shadows hang heavy in the air

waar de tekenen van de Oude Wereld (2) overduidelijk aanwezig zijn

She packed her hopes and dreams like a refugee

Ze was vol hoop en dromen, net als een vluchteling

just as her father came across the sea

precies zoals ook haar vader [met zijn verwachtingen] over de oceaan was gekomen

She heard about a place people were smilin’

Ze hoorde over een plaats waar mensen schik hadden

They spoke about the red man’s way, how they loved the land

Men sprak er over de Indianen, en hoezeer die van hun land hielden

And they came from everywhere to the Great Divide

En ze kwamen overal vandaan, naar The Great Divide (3)

seeking a place to stand or a place to hide

op zoek naar een plaats om te blijven of om onder te duiken

Down in the crowded bars out for a good time …

Uit in de volle kroegen voor een gezellige tijd …

… can’t wait to tell you all what it’s like up there

… kan ik haast niet wachten om jullie te vertellen hoe het hier is

And they called it paradise, I don’t know why …

En ze noemen het paradijs, maar ik weet niet waarom …

… somebody laid the mountains low while the town got high

… men de bergen afgroef voor de bouw van steden

Then the chilly winds blew down across the desert

Toen waaide een koude wind over de woestijn

through the canyons of the coast to the Malibu …

door de canyons van de kust tot aan Malibu (4) …

… where the pretty people play hungry for power …

… waar mooie mensen hongerig naar macht zijn …

… to light their neon way and give them things to do

… om hun dure levensstijl te bekostigen en wat om handen te hebben

Some rich man came and raped the land, nobody caught ’em

Een aantal rijke mensen kwamen en verkrachtten het land, niemand pakte ze op

Put up a bunch of ugly boxes and, Jesus, people bought ’em

Ze bouwden lelijke huizen die vrome mensen dan kochten

and they called it paradise, the place to be,

en ze noemden het paradijs, de plaats waar je moest zijn

They watched the hazy sun sinking in the sea

Ze keken toe hoe een waterige zon in de zee zakte

You can leave it all behind and sail to Lahaina

Je kunt het allemaal achter je laten en naar Lahaina (5) zeilen

just like the missionaries did so many years ago

precies zoals de zendelingen deden lang geleden

They even brought a neon sign ‘Jesus is Coming’ …

Ze plaatsten zelfs een verlicht bord met “Jesus komt” …

… brought the white man’s burden down, brought the white man’s reign ….

… en ze verlichten de last van de blanken en brachten diens heerschappij …

… who will provide the grand design; what is yours and what is mine?

… zij bepalen het grote plaatje hier; wat van jou is en wat van mij?

‘Cause there is no more new frontier, we have got to make it here

Want de grens is [letterlijk] bereikt, hier op deze plek moeten we er wat van maken

We satisfy our endless needs and justify our bloody deeds …

We vervullen onze eindeloze behoeftes en praten onze bloederige daden goed …

… in the name of destiny and in the name of God

… in de naam van het lot en in de naam van God

And you can see them there on Sunday morning …

En zondagsmorgens kun je ze zien …

… stand up and sing about what it’s like up there

… staan zingen over hoe het daar is

They called it paradise, I don’t know why …

Ze noemen het paradijs, maar ik weet niet waarom …

… you call some place paradise, kiss it goodbye

… je een plaats paradijs noemt terwijl je het ‘ruïneert’

1) Rhode Island = daar waar de eerste Europeanen voet aan wal zetten

2) Oude Wereld = Europa

3) The Great Divide = bergketen in de Rocky Mountains die letterlijk het al regenwater scheidt; ten westen ervan stroom alles naar de Grote Oceaan, ten oosten ervan naar de Atlantische Oceaan en Golf van Mexico.

4) Malibu = voorstad van Los Angeles, Californië

5) Lahaina = plaats in Hawaï (op het eiland Maui)