Plaatnportret: Israël van Morrissey door Leo van Krukkert

Wat staat de wereld momenteel in brand zeg. Ik licht er slechts 1 aspect uit; de steeds duidelijker zichtbare Jodenhaat.

Zo werden Israëlische voetbalsupporters in de straten van Amsterdam opgejaagd, mogen Israëlische muzikanten niet meedoen aan het Eurosongfestival, mag een Israëlische arts niet spreken op Nederlandse universiteiten, werden Israëlische wielrenners belaagd in de Spaanse wielerkoers Vuelta, dit tot genoegdoening van de Spaanse premier, en werd er door het muzikaal duo Bob Vylan min of meer opgeroepen tot Jodenjacht. De jaren 30 van de vorige eeuw herleven en we weten allemaal waartoe dat geleid heeft, al zijn er bepaalde groepen die dat heden ten dage ontkennen.

Kortom; Joodse mensen worden aangevallen, belaagd, uitgesloten. ‘Für Juden verboten’ is weer helemaal terug van weggeweest. En dat allemaal omdat terreurorganisatie Hamas – @NPO; GÉÉN verzetsbeweging zoals jullie ze noemen – op 7 oktober 2023 meer dan 250 mensen hebben ontvoerd en 1200 mensen hebben vermoord, afgeslacht. Die zijn o.a. geëxecuteerd, onthoofd en levend verbrand. Vrouwen werden verkracht waarbij anderen gedwongen moesten toekijken. En buiken van levende zwangere vrouwen werden opgesneden.

Ik kan er met mijn hoofd niet bij dat ‘mensen’ tot zoiets in staat zijn. En dan denken deze lui ook nog dat er in de hemel, indien ze zelf om het leven zouden komen tijdens hun geweldplegingen, 72 maagden op hen wachten. Nou, ik weet niet of zij het weten maar de verhouding ‘man staat tot vrouw’ op Aarde is qua aantal toch echt ’50 : 50′. Maar misschien geldt dat aantal van 72 maagden in hun hiernamaals niet per individueel omgekomen martelaar, maar moeten alle omgekomen martelaren het er samen mee doen . Maar hee, dan zijn het uiteindelijk geen maagden meer hè?

Het duurde amper een dag voordat de meeste media de gruwelijke barbaarsheid van Hamas zo ‘gespind’ hadden dat het de eigen schuld was van de Israëliërs. Johan Derksen zei zelfs letterlijk: “De Joden hebben er ook wel een beetje om gevraagd.” Maar nee, de Joden hebben er NIET om gevraagd, net zomin als de Gazanen om hun eigen ellendige situatie gevraagd hebben. Of de Russen, de Oekraïners, de Irakezen, de Iraniërs of burgers waar ter wereld dan ook. Het zijn altijd de leiders van deze landen die de inwoners in pure ellende storten, in onbeschrijfelijk leed. En ja, ook de machthebbers (waaronder ook priesters) in Israël gaan niet vrijuit. Maar een essentieel verschil is wel dat Israël vecht om haar voortbestaan. Hun tegenstanders willen juist de vernietiging daarvan en daarna van het vrije Westen.

Morrissey zingt in dit Plaatnportret over Israël en eigenlijk vooral over diens bevolking. Over hun identiteit. Over hun kracht en moed. Om te midden van al het voortdurende (dreigende) geweld en van religieuze onderdrukking in eigen land en vanuit buurlanden, een weg te vinden in het dagelijkse bestaan: