Plaatnportret: 'Herinnering àn 2 mooie kjeals' deur Leo van Krukkert

Dit Plaatnportret is een bettie aans dan aans. Teeg’nwoarig skríéve ik ze in’t ABN mà disn’t nie. Want dit Plaatnportret gíét oaver

Frans Heuven en Arjan Pronk. Beide kjeals bint oons pas ontvall’n.

’t Bint twee markante Lutt’nbargers die van mekaare vèschuln mà zeekes ok oaveríénkomst’n hàn. Beide heuln van muziek, van humor, van plat proat’n en beide waan natuur- en plattelaandliefhebbers.

Noe ken ik Arjan veurol van de muziek mà ik sprak hum ok nog wè regelmoatig toen hij nog in Lutnbarg woon’, as wie mekaare trafm au’w àn’t wandel’n waan. Frans sprak ik elke wekke as wie met mekaare àn’t biljart’n waan.

Oaver Arjan hebbe wie de laatste wekke heel velle kunn’n lēēzn in de media. Ik kan doar muuluk nóg meer àn toevoeg’n. Behalve goeie muzikant von ik hum een meer dan fantastische skríéver. Ik konne – en gelukkig kunt wie det oammoa nog steeds veur oltied blíém dóén – geniet’n van zien vèrhaaln en vèrhaalties.

Frans was oaverà graag gezien en hij kwaamp ok oaverà. Met zien markante snorre was hij goed herkenbaar mà nog better gekend was hij um zien humor en betrökkenheid. Hij heulp een aander graag met ollerhande warkzaamheedn. En hij gung ok op visite bie luu die nie zo goed kon of bie luu die zíék waan en die wè wat gezelschap konn’n gebruukn.

Frans was lid van oons biljartteam ‘De Heldere íéke’ en vèrzaaktn nooit. Töt twee wekke veur zien oaverlijd’n mos en zolle metdoen, e-brach en e-haald deur Jenneke; wat een karakter, wat een deurzetter.

Zien uutspraakn waan ongeëvenaard en zult veur oltied de ronde blíém doen tijdens oonse biljartpötties. Zo kon Frans zegg’n, wanneer een balle d’r net achterlangs umhèn ging: “Een bettie ruumte is wè makkeluk, ok à is’t in de broek.”

Aj heel geconcentreerd ànlegg’n veur de volgende stoot kon hij, net met ’t moment as dej woll’n stootn, iníéns luidkeels uutroepm: “VUUR!!”, woarmet natuurluk olle àndach veur ’t volgende punt vot was.

Vreug ie àn Frans of hij nog een biertie wol dan was zien antwoard: “Det he’k líéver dan een baal heui.”

De vèhaaln van Frans waan ok prachtig. Zo fietstn hij een moal met Bant Bosch op huus àn. Tien meter veur de splitsing met de Schanekampsweg zegt Frans à vuste “Ajuu”, woarop Bant, in plaase van nog een klein tikkie deur te fietsn, prompt zien fietsstuur ummegooit en recht nun diepm sloot indök. Frans hef hum d’r met een hoop gemàttel nog wè weer uut-e-trökk’n mà Bant had de kop op onweer stoan.

Frans was een echte dier’nliefhebber en kwaamp graag buutn. ’t Leem op ’t plattelaand zat geworteld in elke vezel van zien lichaam, det zat bie hum díéper dan ’t zaand. Uutkiekend oaver de weilaane en akkers konne, bèveurbeeld thuus nēūst de skuure, donders geniet’n van ‘t uutzich. (Gerard) Buisman & Zo. bezingt dit melancholische gevuul in een prachtige ode àn ’t plattelaand.

Ok van Arjan weete wie dej hij zich vèrbön vuuln met de natuur en det hij hier en doar stiekem letterluk wè is een beumpie plant’n. Die liefde veur de natuur en veur boom’n in’t biezönder ziej terugge in de videoclip van zien lied ‘Veur ut earst veur ut leatst’.

Frans en Arjan bint oons ontvall’n. Mà vègett’n dóét wie ze nooit. Sie zult oltied deel blíém uutmaakn van oons Lutt’nbarg, van oons plattelaand. Hun wortels zit tenslotte díeper dan ’t zaand.