

Al sinds het midden van de jaren 80 van de vorige eeuw ben ik een fervent bezoeker van concerten en festivals. Al wordt het de laatste jaren misschien iets minder, toch kun je mij nog regelmatig tegen het lijf lopen in diverse zalen en op festivalterreinen in Nederland.
In Nederland ja, want de grens steek ik zelden of nooit over om mijn geliefde muziek live te aanschouwen. Twee keer Graspop in Dessel, België zijn daarop de uitzondering, maar dat festival is mij veel te groot geworden dus de Belgen moeten het ook al enkele jaren zonder mijn aanwezigheid doen.
In Nederland hebben we gelukkig ook erg mooie festivals waar we in alle rust kunnen genieten van de hardste muziek die op deze aarde wordt geproduceerd en live de lucht in wordt geslingerd. Pitfest, Monsters Of Rock, Achterhoek Metal Fest, Hardenberg Metal Fest, South Of Heaven en mijn persoonlijke favoriet Stonehenge, ik ben er geweest en heb er genoten. Maar het allereerste festival waar ik mij ooit onderdompelde in harde noten, is een festival dat Nederland eigenlijk echt op de kaart heeft gezet als metal natie namelijk Dynamo Open Air.
Editie 1987 van wat toen nog Dynamo Metal Fest heette, is volgens mij het eerste serieuze metal festival waar we met een delegatie uit Haarle naar toe zijn gereden. Het festival was toen nog gratis toegankelijk, en vond plaats op een parkeerplaats achter jongerencentrum Dynamo in Eindhoven, een zaal waar regelmatig Heavy Metal bands werden geboekt. Het was een regenachtige dag, maar het festival heeft een onuitwisbare indruk op mij achter gelaten.
(Lees verder onder afbeelding)

Het was dermate druk dat sommige bezoekers op de schuurtjes klommen die naast de parkeerplaats gelegen waren, dit tot ongenoegen van de organisatie. Leon Goewie , zanger van Vengeance werd dus gevraagd om de mensen naar beneden te praten, en hij deed dit door het lied “Kom van dat dak af” van Peter Koelewijn in te zetten. Headliner STRYPER, een White Metal band, wilde ons heel graag het geloof in hogere machten bijbrengen, en deed dit door bijbels in het publiek te werpen. Het overgrote deel ging echter linea directa terug naar het podium, een doorsnee Metalhead was blijkbaar niet gevoelig voor teksten uit een boek van 2000 jaar oud. Op dit festival maakten we ook kennis met de toen nog relatief onbekende band TESTAMENT, die de beroemde producer Alex Pariales achter de knoppen had staan. De beste man vierde die dag zijn verjaardag, door Chuck Billy de zanger van Testament bekend gemaakt door de woorden; “Lets hear it for Alex, cause its his birthday today, on this fucking rainy day!”. De beste man werd gefeliciteerd met een prachtig bierdouche.
TESTAMENT is een Thrash Metal band uit Berkely, Amerika. De band werd in 1983 opgericht, en ging toen nog door het leven onder de naam Legacy. Nadat de bezetting werd omgegooid en Alex Skolnick de gitaar ter hand nam, en Chuck Billy de microfoon overnam van de naar Exodus vertrokken zanger Steve “Zetro” Souza, werd in 1987 het debuutalbum “The Legacy” opgenomen, een ode aan de naam waaronder Testament ooit was begonnen. In dat zelfde jaar ging de band voor het eerst in haar bestaan toeren in Europa, met als allereerste optreden een co-headliner set op Dynamo Open Air, iets waar Chuck Billy in het laatste optreden in Nederland nog met eerbied aan terug dacht. Van dit concert is ook een maxisingle verschenen “Live at Eindhoven”, ééntje die bij mij prominent aan de muur hangt, een historisch hoogtepunt voor de band en haar fans.
Al in 1988 bracht de band haar tweede album uit, “The New Order”, een album dat door de fans nog steeds wordt gezien als het beste dat Testament ooit heeft opgenomen. Op dit album vinden we ook “Into The Pit”, wat nog steeds een publiekslieveling is bij de optredens van de band, een ware klassieker. Tussen 1994 en 1999 was de band onderhevig aan bezettingswisselingen en naarstig op zoek naar haar identiteit, getuige enkele albums die richting Death Metal gingen. De gifbeker werd voor de band helemaal gevuld toen zanger Chuck Billy te horen kreeg dat hij prostaatkanker had. Om geld voor zijn behandeling te genereren werden er benefiet concerten gespeeld, en werden een reeks klassieke nummers van de eerste twee albums opnieuw opgenomen onder de titel “First Strike Still Deadly”. Nadat Chuck Billy in 2002 de kanker had overwonnen, werden er in diverse samenstellingen albums opgenomen en getoerd, met wisselend succes.
Toen Testament tijdens het uitbreken van de coronapandemie in 2020 aan het toeren was, werden zanger Chuck en bassist Steve als één van de eersten besmet met het virus, waardoor de tour dus voortijdig tot een einde kwam. Tijdens de gedwongen stop bracht de band nog wel het album “ Titans Of Creation” uit, welke door de duistere periode waar de wereld doorheen ging invloeden had van de Black Metal. Nadat drummer Gene Hoglan de band in 2022 verliet, klom Dave Lombardo ( ex Slayer ) achter de trommels. Maar dit duurde niet lang, en dus mag sinds 2023 Chris Dovas zijn kunstje doen vanaf de drumkit, en de huidige bezetting bracht ons dit jaar nog in hogere sferen met een fantastisch optreden tijdens de Thrash Of The Titans toer. Een toer die eigenlijk gezien de line-up als een klein festivalletje gezien mag worden.
Regionaal hadden we enkele jaren onder meer een prachtig festival in Rijssen, Elsrock. De tweede editie van dit festival in 2006, stond lange tijd op losse schroeven, want de gemeenteraad die zwaar christelijk beïnvloed was, vond het geen goed idee om de zaterdag rust te laten verstoren met satanische rotzooi en blasfemische teksten. Na maandenlange ( ongegronde ) protesten uit christelijke hoek kon het festival toch doorgang vinden. Echter werden wij als bezoekers opgewacht door een hele schare kerkgangers die ons hel en verdoemenis predikten indien wij het festival terrein zouden betreden.

Ik heb nadien inderdaad de nodig tegenslag te verwerken gekregen, maar het is echter nooit bewezen dat dit is gekomen door mijn aanwezigheid op Elsrock! Na jaren verstomden ook in Rijssen de protesten voor dit festival, want zelfs de meest grote aanhanger van het “grotere geheel”, moest toegeven dat de bezoekers van Elsrock maar één doel voor ogen hebben, en dat was en is samen genieten van onze geliefde muziek met een drankje in de hand. En dat dit prima kan zonder Godslasterende taal, zowel van publiek als artiesten, werd al snel door de kerk erkend. Beetje een gevalletje eerst zien en dan geloven dus.
Zelf mag ik sinds een jaar of vijf mijn bemoeienis doen gelden voor een mooi klein festivalletje in Haarle, het Veldkamp Festival, en sinds dit jaar natuurlijk het Spiekerhard Metal Fest. Het Veldkampfestival heeft met Metal geen ene moer van doen, daar houden we het op Golden Oldies, zeg maar Top 2000 muziek. Ik vind dit eigenlijk ook helemaal niet erg, ik denk niet dat er in ons dorp een hele grote belangstelling is voor tering herrie, mede daarom zijn we met het Spiekerhard Metal Fest uitgeweken naar Luttenberg.


Doordat ik zelf nauw betrokken ben bij de ins en outs van deze festivals kan ik mij ook beter verplaatsen in de dingen die een organisatie te verduren krijgt. Ik hoor vaak de kritiek dat het allemaal veel te duur wordt, maar daar kan een organisatie vaak ook niets aan doen. We worden bijna gewurgd door allerlei regeltjes en wetten, en moeten soms aan de meest vreemde eisen voldoen. En aan elke eis hangt dan natuurlijk weer een prijskaartje. Ik ben dan ook altijd weer dankbaar en trots dat het Veldkampfestival altijd kan rekenen op veel bijval van plaatselijke sponsoren. Zonder deze financiële ruggensteun zouden wij het gebeuren ook onmogelijk kunnen opzetten. Laten we daarom blij zijn dat met onze gemeenschapszin een dergelijk evenement bestaansrecht heeft. Immers verplichte nummertjes hebben we al genoeg in ons leven, laten we er dan zelf maar een paar fuifnummers aan toevoegen. Want we hebben toch allemaal liever een buikje van het goede leven, dan een kromme rug van het werk.
Songtekst + vertaling voorbij de videoclip
INTO THE PIT
Deep in the pit and lying alone
Where death has reared itself a throne
We’re all the good, the bad
The worst and the best
And where they land is their eternal rest
Foul plays of passion
At twilight’s dim
In joy of woe, of good and sin
Winds of storm and fates overcast
Darkly my presence
Is now your past
Join the insanity
Or die as you fall
Into the pit!
The future screams for help
Are fading away
Into the pit!
The world tomporrow
Will it die for today?
Into the pit!
So in the sad, silent watches of night
The lonely pathway envisions my sight
Echoes of laughter
And bodies cries
So here I wander under infinite skies
Join the insanity
Or die as you fall
Into the pit!
The mass production
And the killing of all
Into the pit!
The future screams for help
Are fading away
Into the pit!
The world tomorrow
Will it die today?
Into the pit!
IN DE PUT
Diep in de put en alleen liggend
Waar de dood zichzelf een troon heeft gegeven
We zijn allemaal het goede, het slechte
Het ergste en het beste
En waar ze landen in hun eeuwige rust
Smerige spelletjes van passie
Bij het schemerige licht
In vreugde en verdriet, van goed en zonde
Winden van storm en noodlot overcast
Donker is mijn aanwezigheid
Het is nu jouw verleden
Doe mee met de waanzin
Of sterf terwijl je valt
In de put!
De massaproductie
En het doden van allen
In de put!
De toekomst schreeuwt om hulp
Verdwijnt langzaam
In de put!
De wereld van morgen
Zal het vandaag sterven?
In de put!
Dus in de treurige, stille uren van de nacht
De eenzame weg verbeeldt mijn zicht
Echo’s van gelach
En grenzeloze kreten
Zoon, hier dwaal ik onder oneindige luchten
Doe mee met de waanzin
Of sterf terwijl je valt
In de put!
De massaproductie
En het doden van allen
In de put!
De toekomst schreeuwt om hulp
Verdwijnt langzaam
In de put!
De wereld van morgen
Zal zij vandaag sterven?
In de put!
Geschreven door Leo van Krukkert

Opmerkingen plaatsen (0)